Shloka 61
मनु-उपदेशः — भूत-उत्पत्ति, इन्द्रिय-निवृत्ति, तथा पर-स्वभाव-विवेकः
Manu’s Instruction on Elemental Origination, Sense-Withdrawal, and Discrimination of the Supreme Nature
य: करोत्यनभिसंधिपूर्वक॑ तच्च निर्णुदति यत्पुराकृतम् । नाप्रियं तदुभयं कुतः प्रियं तस्य तज्जनयतीह सर्वतः
yaḥ karoty anabhisaṃdhi-pūrvakaṃ tac ca nirṇudati yat purākṛtam | nāpriyaṃ tad ubhayaṃ kutaḥ priyaṃ tasya taj janayatīha sarvataḥ ||
Wika ni Bhishma: “Kapag ang tao ay kumikilos nang walang lihim na hangarin—hindi nagbibilang para sa gantimpala—ang gayong gawa ay nagpapawi sa nalalabing bakas ng mga nagawa noon. Para sa taong iyon, ang dalawang uri ng nakaraang gawa (mula sa dating buhay at mula sa buhay na ito) ay hindi na lumilikha ng masakit na bunga, at lalo nang hindi ng kaaya-aya; sapagkat saanman sa mundong ito, humihinto ang mga iyon sa paglikha ng mga bungang nakagagapos para sa malaya na sa pag-aangking ‘ako ang gumagawa’ at sa pagkakapit sa kinalabasan.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Action performed without ulterior motive (anabhisaṃdhi) and without attachment to results weakens and dispels the binding force of previously accumulated karma; such karma no longer yields either painful or pleasant fruits for the detached agent.
In the Śānti Parva’s instruction on dharma and liberation, Bhishma teaches the listener that desireless, non-appropriative action undermines karmic bondage, so past and present deeds cease to generate binding consequences.