Shloka 26
अज्ञान–लोभयोः परस्परहेतुत्वम्
Mutual Causality of Ignorance and Greed
ये दुर्गन्धीनि सेवते तथागन्धा भवन्ति ते । तपश्चर्यापर: सद्यः पापाद् विपरिमुच्यते
ye durgandhīni sevate tathāgandhā bhavanti te | tapaścaryāparaḥ sadyaḥ pāpād viparimucyate ||
Wika ni Śaunaka: Ang nakikibahagi sa mababahong bagay ay nagdadala ng gayong amoy; nagiging kawangis siya ng kanyang kinakasalamuha. Gayundin, ang taong nakatuon sa tapas—pagpipigil-sa-sarili at disiplina—ay agad na napapalaya mula sa kasalanan. Itinuturo nito ang moral na sanhi-at-bunga: ang gawi at piniling pakikisama ang humuhubog sa pagkatao at kalagayan, at ang tapas ang naglilinis at nagpapalaya.
शौनक उवाच
Educational Q&A
A person becomes like what they repeatedly consume or associate with; impure habits breed impurity, while tapas—self-restraint and disciplined spiritual effort—purifies and can free one from sin.
Śaunaka delivers a didactic maxim using the analogy of fragrance and stench to explain moral causality and the purifying power of austerity within the Shānti Parva’s broader instruction on dharma and right conduct.