Shloka 25
अज्ञान–लोभयोः परस्परहेतुत्वम्
Mutual Causality of Ignorance and Greed
कल्याणमनुकर्तव्यं पुरुषेण बुभूषता । ये सुगन्धीनि सेवन्ते तथागन्धा भवन्ति ते
kalyāṇam anukartavyaṃ puruṣeṇa bubhūṣatā | ye sugandhīni sevante tathāgandhā bhavanti te ||
Wika ni Śaunaka: Ang lalaking naghahangad ng tunay na kagalingan ay dapat magsagawa ng mga gawaing mapalad at kapaki-pakinabang. Ang nakikisalamuha sa mababangong bagay ay nagiging mabango rin; gayundin, ang laging kumakapit sa marumi at mabaho ay nagdadala at nagpapalaganap ng kabahuan. Itinuturo nito ang batas ng pakikisama: sa pakikipag-ugnay sa mabuti at paglinang ng wastong asal, nahuhubog at napapino ang pagkatao; sa pagkapit sa di-malinis, napapababa ang likas na ugali.
शौनक उवाच
Educational Q&A
One should deliberately practice what is kalyāṇa (wholesome and auspicious). A person becomes like what they repeatedly associate with—good company and pure habits refine one’s nature, while impure associations degrade it.
In the didactic setting of the Śānti Parva, Śaunaka delivers a moral instruction using a simple analogy of fragrance: contact and habitual ‘consumption’ shape a person’s qualities and reputation.