Adhyāya 14: Śalya’s Missile-Pressure and the Pāṇḍava Convergence (शल्यस्य शरवर्षम्)
तत्राश्चर्यमपश्याम दृष्टवा तेषां पराक्रमम् । यदेको युगपद् वीरान् समयोधयदर्जुन:
tatrāścaryam apaśyāma dṛṣṭvā teṣāṃ parākramam | yad eko yugapad vīrān samayodhayad arjunaḥ ||
Sinabi ni Sañjaya: Doon ay nasaksihan namin ang isang bagay na kagila-gilalas. Matapos makita ang tapang at lakas ng mga mandirigmang iyon, nakapagtataka na si Arjuna, mag-isa lamang, ay nakipaglaban sa maraming bayani nang sabay-sabay—larawan ng natatanging kahusayan sa gitna ng pagyanig na moral ng digmaan.
संजय उवाच
The verse highlights extraordinary concentration and capability: a single disciplined warrior can face multiple challenges at once. Ethically, it also underscores the awe and gravity of battlefield duty (kṣatriya-dharma), where prowess is admired even amid a tragic conflict.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that, on the battlefield, it was astonishing to see Arjuna alone simultaneously engage many opposing heroes, demonstrating exceptional valor and tactical command.