Shloka 303
शल्यस्य पाण्डवसेनापीडनम् — Śalya’s Assault on the Pāṇḍava Host
with Omens and Bhīma’s Counter
द्वाभ्यां द्वाभ्यां महाराज शराभ्यां रणमूर्थनि । महाराज! माद्रीके प्रतापी पुत्र नकुलने बिना किसी घबराहटके युद्धके मुहानेपर दो-दो बाणोंसे उन दोनों भाइयोंको घायल कर दिया
dvābhyāṃ dvābhyāṃ mahārāja śarābhyāṃ raṇamūrdhani |
Sinabi ni Sañjaya: O Hari, sa pinakaharap ng larangan ng digmaan, tinamaan niya sila—dalawa-dalawa—ng mga palaso, at nasugatan ang dalawang magkapatid. O Maharaja! Si Nakula, ang magiting na anak ni Mādrī, na walang bahid ng pangamba sa bungad ng labanan, ay sumugat sa dalawang magkapatid na iyon sa pamamagitan ng tig-dadalawang palaso. Ipinakikita ng tagpong ito ang walang-awang katumpakan ng digmaan, kung saan ang tapang at husay ay inilalantad nang walang pag-aatubili, habang ang bigat ng pananakit sa sariling kamag-anak ay nananatiling nakapaloob sa mas malaking trahedya ng Kurukṣetra.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the disciplined, unsentimental execution of a warrior’s duty in battle—precision and fearlessness at the front line—while implicitly reminding the reader that such prowess unfolds within the ethically fraught setting of a fratricidal war.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that, at the forefront of the fight, a warrior wounds two brothers by shooting two arrows at each—an image of rapid, methodical combat in the Shalya Parva battle sequence.