Shloka 38
Sauptika Parva, Adhyaya 8 — Dhṛṣṭadyumna-vadha and the Camp’s Nocturnal Rout
तथा स वीरो हत्वा तं ततो<न्यान् समुपाद्रवत्
tathā sa vīro hatvā taṃ tato 'nyān samupādravat | rājendra |
Sabi ni Sañjaya: Pagkapaslang sa kanya, ang bayaning iyon ay sumugod sa iba pa. O pinakamainam sa mga hari! Matapos patayin si Yudhāmanyu, sinalakay ni Aśvatthāman ang natitirang mga dakilang mandirigmang nakasakay sa karwahe habang sila’y natutulog pa. Nanginig at nagpagulong-gulong sila sa takot; subalit gaya ng taong itinalaga sa isang marahas na paghahandog upang pumatay ng mga hayop, gayon din niya sila pinaslang.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral collapse that can follow unchecked rage and vengeance: killing sleeping opponents is portrayed through a grim sacrificial analogy, underscoring how violence can become mechanical and dehumanizing, standing in tension with ideals of righteous warfare (dharma-yuddha).
After killing Yudhāmanyu, Aśvatthāman continues his nocturnal assault, rushing upon other great warriors while they sleep and slaughtering them despite their fear and helplessness; Sañjaya reports this to King Dhṛtarāṣṭra.