Shloka 58
Adhyāya 45 — Duryodhana’s Distress, Śakuni’s Counsel, and the Summons for Dyūta
सिद्धार्था वसुमन्तश्न सा त्वं प्रीतिमवाप्रुहि । अनुज्ञातस्त्वया चाहं द्वारकां गन्तुमुत्सहे
siddhārthā vasumantaś ca tvāṃ prītim avāpruhi | anujñātas tvayā cāhaṃ dvārakāṃ gantum utsahe ||
Sinabi ni Vaiśaṃpāyana: “Natupad na ang iyong mga layon at ngayo’y pinagpala ka ng yaman; kaya kamtin mo ang kapayapaan at kagalakan. At kung pahihintulutan mo ako, handa rin akong lumisan patungong Dvārakā.” Sa mga salitang ito, ang matuwid at lubhang bantog na si Śrī Hari, na kasama si Yudhiṣṭhira, ay nagtungo kay Kuntī at nagsalita nang may mapagmahal na kasiyahan: “Tiya, natamo na ngayon ng iyong mga anak ang paghahari; naganap na ang kanilang ninanais. Silang lahat ay masagana sa yaman at mga hiyas. Ngayon, mamuhay kang masaya kasama nila. Kung ipahihintulot mo, nais kong pumunta sa Dvārakā.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even after success and the attainment of power, one should seek inner contentment (prīti) and act with propriety—especially by requesting permission from elders and honoring family bonds. Prosperity is framed as meaningful when accompanied by peace, gratitude, and respectful conduct.
Kṛṣṇa, described as righteous and renowned, accompanies Yudhiṣṭhira to Kuntī. He tells her that her sons have achieved sovereignty and prosperity, urges her to live happily with them, and then asks her permission to depart for Dvārakā.