Adhyāya 45 — Duryodhana’s Distress, Śakuni’s Counsel, and the Summons for Dyūta
शिशुपालके वधके लिये भगवान्का हाथमें चक्र ग्रहण करना दुर्योधनका स्थलके भ्रमसे जलमें गिरना प्रह्श: केशवं जग्मु: संस्तुवन्तो महर्षय: । ब्राह्मणाश्न महात्मान: पार्थिवाश्न महाबला:
prahr̥ṣṭāḥ keśavaṃ jagmuḥ saṃstuvanto maharṣayaḥ | brāhmaṇāś ca mahātmānaḥ pārthivāś ca mahābalāḥ ||
Sa galak, ang mga dakilang rishi ay lumapit kay Keśava at nagpuri sa kanya; gayundin ang mga Brahmanang marangal ang diwa at ang mga haring makapangyarihan. Ipinapakita ng tagpong ito ang pagkakaisa sa aral ng katarungan: kapag ang kayabangan at karahasan ay nagbabanta sa kaayusan ng kapulungan, ang mga matuwid—maging mula sa hanay ng mga banal o ng mga hari—ay kumikilala sa tagapagtanggol ng dharma sa pamamagitan ng mapitagang papuri at paninindigan ng katapatan.
वैशम्पायन उवाच
When dharma is upheld in a public and royal setting, the wise and the righteous openly support and praise the protector of order; ethical authority is affirmed not by fear or faction, but by collective recognition from sages, Brahmins, and kings.
After the decisive events in the assembly, groups of eminent sages, Brahmins, and powerful kings approach Keśava (Kṛṣṇa) with joy and offer praises, indicating approval and reverence for his role in restoring order.