Shloka 28
तथान्ये प्राद्रवन् मूढा: पराड्मुखरथे<र्जुने
tathānye prādravan mūḍhāḥ parāṅmukharathe 'rjune | tadā kuntīkumāro 'rjunaḥ prahārakānāṃ dhvajān aśvān dhanūṃṣi bāṇāṃś ca nārācair ardhacandraiś ca śīghraṃ ciccheda ||
Sinabi ni Sañjaya: Nang lumihis ang karwahe ni Arjuna patungo sa ibang panig, ang iba pang nalilinlang na mandirigmang Kaurava ay sumugod at dumagsa sa kanya. Ngunit si Arjuna, anak ni Kuntī, ay mabilis na pumutol at nagpabagsak ng kanilang mga watawat, mga kabayo, mga busog, at mga palaso sa pamamagitan ng mga palasong nārāca at mga palasong may ulong gasuklay—ipinamalas ang disiplinadong kahusayan sa digmaan, hindi ang bulag na pagngangalit.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse contrasts deluded, impulsive aggression (mūḍhatā) with disciplined skill and restraint. Arjuna responds to a sudden assault not with panic but with precise, proportionate action—an ethical ideal in kṣatriya conduct where mastery and clarity overcome confusion.
As Arjuna’s chariot turns toward another direction, Kaurava fighters surge to attack him. Arjuna immediately neutralizes their offensive capacity by severing key battle elements—standards, horses, bows, and arrows—using powerful nārāca shafts and crescent-headed (ardhacandra) missiles.