Shloka 77
कर्णनिधनवृत्तान्तनिवेदनम् | Reporting Karṇa’s Fall to Yudhiṣṭhira
अतत्त्वमेतेन सरोषमुक्तो दुःखान्वितेनेदमयुक्तरूपम् । अकोपितो होष यदि सम संख्ये कर्ण न हन्यादिति चाब्रवीत् सः,इसीलिये दुःखी होनेके कारण इन्होंने तुम्हारे प्रति रोषपूर्वक ये अनुचित बातें कही हैं। इन्होंने यह भी सोचा है कि यदि अर्जुनको क्रोध न दिलाया गया तो ये युद्धमें कर्णको नहीं मार सकेंगे, इस कारणसे भी वैसी बातें कह दी हैं
atattvam etena saroṣam ukto duḥkhānvitene dam ayukta-rūpam | akopito hoṣa yadi sama-saṅkhye karṇa na hanyād iti cābravīt saḥ ||
Sinabi ni Vāyu: “Ang mga salitang di nararapat na ito ay nasambit sa galit ng isang taong pinahihirapan ng dalamhati, at hindi ito ayon sa katotohanan. Naisip din niya: ‘Kung hindi mapupukaw sa poot si Arjuna, hindi niya mapapatay si Karṇa sa labanang magkasing-lakas.’ Dahil din doon, nasabi niya ang gayong mga salita.”
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Grief and anger can distort speech away from truth and propriety; in war, people may deliberately provoke emotions to gain advantage, but such tactics are ethically questionable and should be recognized as arising from passion rather than dharma.
Vāyu explains that certain harsh, unfitting statements were spoken out of sorrow and anger, and that the speaker’s strategic intent was to inflame Arjuna—believing that without provoking him, Arjuna would not be able to slay Karṇa in battle.