Shloka 3
दुःशासनवधः (Duḥśāsana-vadha) — Bhīma’s vow-fulfillment in combat
दुर्योधनस्तव सुतः प्रमत्ते श्वेतवाहने । अभ्येत्य सहसा क्रुद्धः सैन्यार्थधेनाभिसंवृत:,जब श्वेतवाहन अर्जुन असावधान थे, उसी समय क्रोधमें भरे हुए दुर्योधनने सहसा आधी सेनाके साथ आकर अपनी ओर आते हुए अमर्षशील पाण्डुपुत्र युधिष्ठिरको चारों ओरसे घेर लिया। साथ ही तिहत्तर क्षुरप्रोंद्वारा उन्हें घायल कर दिया
sañjaya uvāca | duryodhanas tava sutaḥ pramatte śvetavāhane | abhyetya sahasā kruddhaḥ sainyārdhena abhisamvṛtaḥ ||
Wika ni Sanjaya: Ang iyong anak na si Duryodhana, nang makita ang may hawak ng mapuputing kabayo (si Arjuna) na hindi nakabantay, ay biglang sumugod sa galit. Napalilibutan ng kalahati ng hukbo, siya’y umabante nang padalus-dalos—isang gawaing higit na hinimok ng poot at pagsunggab sa pagkakataon kaysa ng mahinahong paghatol—at lalo pang nagpasidhi sa kaguluhang moral ng digmaan.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger and opportunism (krodha, sahasā) can drive decisions in war, contrasting impulsive aggression with the ideal of disciplined kṣatriya conduct. It implicitly warns that lapses in vigilance and the surge of wrath both magnify harm and moral disorder on the battlefield.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Duryodhana, noticing Śvetavāhana (Arjuna) in a moment of inattention, suddenly charges forward in anger, supported and surrounded by half of the Kaurava army.