Shloka 2
दुःशासनवधः (Duḥśāsana-vadha) — Bhīma’s vow-fulfillment in combat
संजय कहते हैं--राजन्! तदनन्तर भगवान् श्रीकृष्णद्वारा सावधानीसे संचालित और शत घोड़ोंसे युक्त उत्तम रथपर खड़े हुए श्रीमान् अर्जुन वहाँ आ पहुँचे ।। तद् बल॑ नृपतिश्रेष्ठ तावकं विजयो रणे । व्यक्षो भयदुदीर्णाश्वं महोदधिमिवानिल:,नृपश्रेष्ठ! जैसे प्रचण्ड वायु महासागरको विद्षुब्ध कर देती है, उसी प्रकार रणभूमिमें स्थित प्रचण्ड अश्वोंसे युक्त आपकी सेनामें अर्जुनने हलचल मचा दी
sañjaya uvāca—rājan! tadanantaraṁ bhagavatā śrīkṛṣṇena sāvadhānena sañcālitaṁ śata-hayair yuktaṁ rathottamaṁ samāruhya śrīmān arjunaḥ tatra samupāgamat. tad balaṁ nṛpatiśreṣṭha tāvakaṁ vijayo raṇe vyakṣobhayad udīrṇāśvaṁ mahodadhim ivānilaḥ.
Wika ni Sanjaya: O Hari, pagkaraan niyon ay dumating doon ang marangal na si Arjuna, nakatindig sa isang napakahusay na karwaheng pandigma na hinihila ng sandaang kabayo at maingat na pinapatnubayan ng Mapalad na Panginoong Śrī Kṛṣṇa. O pinakamainam sa mga hari! Sa labanan, si Arjuna—na tinatawag na Vijaya—ay nagpasiklab ng pagkakagulo sa iyong hukbo; ang malalakas na kabayo’y nag-alimpuyo sa pagyanig, gaya ng marahas na hangin na nagpapakulo at gumugulo sa dakilang karagatan.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical and strategic ideal of guided power: Arjuna’s might becomes effective and disciplined because it is directed with careful control by Kṛṣṇa. Strength in a dharma-oriented conflict is portrayed not as reckless force but as force governed by right guidance and steadiness.
Sanjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Arjuna arrives on a superb chariot driven attentively by Kṛṣṇa. Arjuna’s entry and momentum shake the Kaurava ranks, compared to a strong wind churning the ocean.