दुःशासनवधः (Duḥśāsana-vadha) — Bhīma’s vow-fulfillment in combat
पर्यवारयदायान्तं युधिष्ठटिरममर्षणम् । क्षुरप्राणां त्रिसप्तत्या ततोडविध्यत पाण्डवम्
paryavārayad āyāntaṃ yudhiṣṭhiram amarṣaṇam | kṣuraprāṇāṃ trisaptatyā tato ’vidhyata pāṇḍavam ||
Wika ni Sanjaya: Mabilis na pinalibutan ni Duryodhana ang papalapit na si Yudhiṣṭhira—matatag at di matinag ang loob—at saka tinamaan ang Pandava ng pitumpu’t tatlong palasong may talim na parang labaha. Ipinakikita ng tagpong ito na sa siksik ng digmaan, ang bentahe sa taktika at biglaang pananagasa ay ginagamit upang pigilan maging ang matibay na kalaban, at lalo pang pinabibigat ang pasaning moral ng labanan, kung saan ang tapang at pagpipigil-sa-sarili ay laging sinusubok.
संजय उवाच
The verse highlights the harsh reality of warfare: even a righteous and steadfast figure can be checked through sudden, concentrated force. It points to the ethical pressure of the battlefield, where valor and tactical aggression collide, testing inner steadiness amid violence.
Sañjaya reports that Duryodhana quickly encircles the advancing Yudhiṣṭhira and wounds him with seventy-three razor-headed arrows, momentarily gaining an advantage by surrounding and striking decisively.