Shloka 44
अध्याय ६० — कर्णस्य पाञ्चाल-सोमक-निग्रहः
Karna’s Suppression of the Panchala–Somaka Forces
उसी प्रकार रणभूमिमें कुपित हुए उलूकको सहदेवने रोक दिया। प्रतापी सहदेवने उलूकके चारों घोड़ोंको मारकर उसके सारथिको भी यमलोक भेज दिया ।। उलूकस्तु ततो यानादवप्लुत्य विशाम्पते | त्रिगर्तानां बल॑ तूर्ण जगाम पितृनन्दन:
ulūkas tu tato yānād avaplutya viśāmpate | trigartānāṃ balaṃ tūrṇaṃ jagāma pitṛnandanāḥ ||
Sinabi ni Sañjaya: Pagkaraan nito, si Ulūka, lumundag mula sa kanyang karwahe, O panginoon ng mga tao, at mabilis na nagtungo sa hukbo ng mga Trigarta. Sa mabagsik na tuntunin ng digmaan, kapag ang karwahe at mga sandigan ay nawasak, maaaring iwan ng mandirigma ang sasakyan at humanap ng kanlungan sa hanay ng mga kapanalig—iniingatan ang buhay upang maipagpatuloy ang pakikibaka; at sa gayon ay nahahayag ang walang-awang bunga ng pagsalakay at ang mabilis na ganti sa digmaan.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a pragmatic aspect of kṣatriya conduct: when one’s immediate support (chariot and crew) is lost, a warrior may withdraw to allied ranks to continue fighting later. It reflects the tension between valor and survival within the harsh moral economy of war.
After losing his chariot situation, Ulūka leaps down from the chariot and quickly moves to the Trigarta forces, seeking protection and regrouping among allies.