कर्णपर्व — अध्याय ५९
Arjuna Breaks the Encirclement; Bhīma Reinforces
धृष्टद्युम्नमुखा वीरा घ्नन्ति शत्रूनू सहस्रश: । 'भीमसेनके बाणोंसे हतोत्साह होकर भागनेवाले कौरवमहारथियों तथा सहस्रों शत्रुओंको धृष्टद्युम्न आदि वीर मार रहे हैं
sañjaya uvāca | dhṛṣṭadyumnamukhā vīrā ghnanti śatrūn sahasraśaḥ |
Wika ni Sañjaya: Sa pangunguna ni Dhrishtadyumna, ang matatapang na mandirigma ay pumapatay sa mga kaaway nang libu-libo. Ang mga dakilang mandirigmang karwahe ng Kaurava, naputol ang loob dahil sa mga palaso ni Bhimasena, ay tumatalikod upang tumakas; at habang sila’y umurong nang magulo, si Dhrishtadyumna at ang iba pang bayani ay pumuputol at pumapatay kapwa sa mga pangunahing mandirigma at sa nagkakapal na hanay—ipinapakita na sa digmaan, ang pagkawala ng loob ay mabilis na nauuwi sa kapahamakan.
संजय उवाच
In the ethics of kshatriya warfare, steadfastness (dhairya) is decisive: when courage collapses and warriors turn their backs, defeat becomes inevitable and the fleeing side suffers heavy loss. The verse highlights the moral-psychological dimension of battle—resolve sustains dharma in action, while panic accelerates destruction.
Sanjaya reports that Dhrishtadyumna and other Pandava heroes are cutting down enemies in vast numbers. The Kaurava maharathas, demoralized by Bhima’s arrows, begin to flee, and in that retreat they are further slain by the Pandava vanguard.