शत्रुपक्षमवस्कन्द्य शरानस्यति मारुति: । शत्रुओंद्वारा पांचालोंके पराजित होनेपर ये वायुपुत्र भीमसेन निर्भय गर्जना करते हुए शत्रुदलपर आक्रमण करके बाणोंकी वर्षा कर रहे हैं
śatrupakṣam avaskandya śarān asyati mārutiḥ |
Wika ni Sañjaya: Nang salakayin niya ang pakpak ng hukbo ng kaaway, ang anak ni Māruti (Bhimasena) ay nagpaulan ng mga palaso. Matapos mapaurong ang mga Pāñcāla, sumulong siya nang walang takot, umuungal nang malakas, at sinugod ang hanay ng kalaban—larawan ng matatag na tapang at pagtupad sa dharma sa gitna ng kaguluhan ng digmaan.
संजय उवाच
The verse highlights kṣatriya-dharma in practice: when allies falter, a leader steadies the line through fearless resolve and decisive action, using strength not for vanity but to protect one’s side and uphold duty in a just cause.
Sañjaya describes Bhīma (called Māruti, son of Vāyu) charging into the enemy formation and shooting a heavy volley of arrows. The context notes that the Pāñcālas have been pushed back, and Bhīma responds by roaring and counterattacking the enemy ranks.