Karṇa-parva Adhyāya 58 — Arjuna’s Arrow-Storm and Relief of Bhīmasena
तस्य कर्णो महाराज शरं कनकभूषणम् | प्रेषयामास संक्रुद्धों मृत्युदण्डमिवापरम्,महाराज! तब कर्णने अत्यन्त कुपित हो धृष्टद्युम्नपर द्वितीय मृत्युदण्डके समान एक सुवर्ण- भूषित बाण चलाया
tasya karṇo mahārāja śaraṃ kanakabhūṣaṇam | preṣayāmāsa saṃkruddho mṛtyudaṇḍam ivāparam ||
Wika ni Sañjaya: O Hari, noon si Karṇa, nag-aalab sa galit, ay nagpalipad sa kanya ng palasong may palamuting ginto—na wari’y ikalawang pamalo ni Yama, ang Panginoon ng Kamatayan. Pinatitingkad ng taludtod ang bigat ng aral sa digmaan: ang poot ay ginagawang kasangkapan ng parusa ang husay sa pakikidigma, at lalo nitong pinaiigting ang dahas at bunga nito.
संजय उवाच
The verse warns, through stark metaphor, how anger (saṃkruddha) can transform prowess into near-inevitable destruction—‘like Death’s rod’—highlighting the ethical peril of wrath in righteous conduct and warfare.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Karṇa, furious, shoots a gold-adorned arrow at his opponent, described as a second ‘rod of Death,’ emphasizing the lethal intensity of the moment in battle.