Karṇa-parva Adhyāya 58 — Arjuna’s Arrow-Storm and Relief of Bhīmasena
छादयामास समरे शरैराशीविषोपमै: । द्रोणशत्रुर्महेष्वासो विव्याध निशितै: शरै:
sañjaya uvāca |
chādayāmāsa samare śarair āśīviṣopamaiḥ |
droṇaśatrur maheṣvāso vivyādha niśitaiḥ śaraiḥ ||
Wika ni Sañjaya: Sa gitna ng labanan, ang dakilang mamamana—ang pumatay kay Droṇa, si Dhṛṣṭadyumna—ay natabunan ng mga palasong matutulis na wari’y mga ahas na may kamandag. Gayunman, ang makapangyarihang mandirigmang iyon ay tumugon din, tinuhog ang kaaway ng matatalim na palaso, ipinakikitang sa walang-humpay na palitan ng digmaan, ang tapang at sugat ay nagsasagutan nang walang pahinga.
संजय उवाच
The verse underscores the harsh symmetry of battlefield dharma: in a kṣatriya conflict, prowess is measured by endurance and response—one is struck, yet must act without collapse, as action and consequence rapidly return upon each other.
Sañjaya describes an exchange of missile-fire: Dhṛṣṭadyumna, famed as Droṇa’s slayer and a great archer, is showered with arrows likened to venomous snakes, and he in turn pierces his opponent with sharp arrows.