Shloka 493
अर्जुनस्य द्रोणिप्रतिघातः कर्णोपसर्पणं च
Arjuna Checks Droṇaputra; Karṇa Advances
कर्णस्य युधि दुर्धर्षस्तत: पृष्ठमपालयत् । तदनन्तर महारथी वृषसेनने दूसरे रथपर बैठकर तिहत्तर बाणोंसे द्रौपदीके पुत्रोंको, पाँचसे युयुधानको, चौंसठसे भीमसेनको, पाँचसे सहदेवको, तीन बाणोंसे नकुलको, सातसे शतानीकको, दस बाणोंसे शिखण्डीको और सौ बाणोंद्वारा धर्मराज युधिष्ठिरको घायल कर दिया। राजेन्द्र! प्रजानाथ! महाधनुर्धर कर्णपुत्रने विजयकी अभिलाषा रखनेवाले इन सभी प्रमुख वीरोंको तथा दूसरोंको भी अपने बाणोंसे पीड़ित कर दिया। तत्पश्चात् वह दुर्धर्ष वीर युद्धस्थलमें पुनः कर्णके पृष्ठभागकी रक्षा करने लगा
sañjaya uvāca |
karṇasya yudhi durdharṣas tataḥ pṛṣṭham apālayat |
tad-anantaraṁ mahārathī vṛṣasenena dvitīye ratha-pariṣadi (rathopari) upaviśya tri-saptati-bāṇaiḥ draupadī-putrān, pañcabhir yuyudhānam, catuḥ-ṣaṣṭyā bhīmasenam, pañcabhiḥ sahadevam, tribhir nakulam, saptabhiḥ śatānīkam, daśabhiḥ śikhaṇḍinam, śata-bāṇaiś ca dharmarājaṁ yudhiṣṭhiram āhatavān |
rājendra prajānātha mahā-dhanurdharaḥ karṇa-putro vijayābhilāṣī etān sarvān pramukhān vīrān anyāṁś ca śaraiḥ pīḍitavān |
tataḥ sa durdharṣo vīro yuddha-sthale punaḥ karṇasya pṛṣṭha-bhāgaṁ rakṣitum ārabdhavān ||
Sinabi ni Sañjaya: Pagkaraan, ang mandirigmang mahirap daigin ay nagbantay sa likuran ni Karṇa sa labanan. Pagkatapos nito, ang dakilang mandirigmang-karwahe na si Vṛṣasena, lumipat sa isa pang karwahe, at tinamaan ang mga anak ni Draupadī ng pitumpu’t tatlong palaso; si Yuyudhāna ng lima; si Bhīmasena ng animnapu’t apat; si Sahadeva ng lima; si Nakula ng tatlo; si Śatānīka ng pito; si Śikhaṇḍin ng sampu; at si Dharmarāja Yudhiṣṭhira ng sandaang palaso. O hari, panginoon ng bayan! Ang anak ni Karṇa—isang bantog na mamamana na uhaw sa tagumpay—ay nagpahirap sa mga pangunahing bayaning ito at sa iba pa sa pamamagitan ng kanyang mga palaso. Pagkaraan, ang mabagsik na mandirigmang iyon ay muling tumindig sa larangan upang ipagtanggol ang likuran ni Karṇa.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid the drive for victory, the passage highlights a battlefield ethic of duty and protection: a warrior’s responsibility includes guarding an ally’s vulnerable rear and acting with disciplined purpose. It also underscores the moral weight of martial excellence—skill used to harm many at once intensifies the consequences of war.
Sañjaya reports that a formidable fighter is guarding Karṇa’s rear. Then Karṇa’s son Vṛṣasena, positioned on another chariot, showers specific heroes—Draupadī’s sons, Sātyaki, Bhīma, the twins, Śatānīka, Śikhaṇḍin, and especially Yudhiṣṭhira—with counted volleys of arrows, wounding them, after which the rear-guard protection of Karṇa resumes.