Aśvatthāman’s Arrow-Screen and the Confrontation with Yudhiṣṭhira (द्रौणि–युधिष्ठिर-संग्रामः)
एवमुक््त्वा तु राधेय: पुनरेव विशाम्पते । अब्रवीन्मद्रराजानं याहि याहीत्यसम्भ्रमम्,प्रजानाथ! ऐसा कहकर राधापुत्र कर्णने बिना किसी घबराहटके पुनः मद्रराज शल्यसे कहा--“चलो, चलो”
evam uktvā tu rādheyaḥ punar eva viśāmpate | abravīn madrarājānaṃ yāhi yāhīty asambhramam ||
Pagkasabi nito, si Radheya (Karna), O panginoon ng bayan, ay muling nagsalita sa hari ng Madra na si Śalya nang walang bahid ng pagkabalisa, at paulit-ulit siyang inudyukan: “Sige, sige!”—pinipilit siyang magpatuloy sa pagmamaneho ng karwaheng pandigma sa gitna ng kagyat na labanan.
कर्ण उवाच
The verse highlights steadiness of mind in crisis: Karna issues urgent battlefield instructions without agitation (asambhramam), implying that effective leadership and kshatriya conduct require composure even amid danger.
After speaking previously, Karna again addresses Shalya—his charioteer and the king of Madra—repeatedly telling him to move forward (“yāhi yāhi”), indicating immediate tactical urgency in the ongoing combat.