कर्णस्य दानप्रतिज्ञा–शल्योपदेश–वाक्ययुद्धम्
Karna’s Gift-Vows, Shalya’s Counsel, and the Battle of Words
उत्तमं व्यसन प्राप्तो भूमावेवावतिष्ठत । उस अश्वहीन रथसे कूदकर आपका पुत्र भारी संकटमें पड़नेपर भी वहाँ पृथ्वीपर ही खड़ा रहा (युद्ध छोड़कर भागा नहीं)
uttamaṃ vyasanaṃ prāpto bhūmāv evāvatiṣṭhata | aśvahīnaḥ rathasthaḥ kṛcchre ’pi na vyapākrāmat ||
Wika ni Sañjaya: “Nang masadlak sa pinakamatinding kapahamakan, nanatiling nakatindig sa lupa ang inyong anak. Bagaman ang kanyang karwahe’y nawalan ng mga kabayo at siya’y pinipiga ng sukdulang panganib, hindi siya tumalikod ni tumakas sa labanan—katatagang humaharap sa krisis.”
संजय उवाच
Even amid severe misfortune and tactical disadvantage, a warrior’s resolve is tested by whether he holds his ground or abandons his duty; here the emphasis is on steadfastness and refusal to retreat in crisis.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Duryodhana, though in great peril and with his chariot rendered horseless, remained on the battlefield and did not run away.