कर्णस्य दानप्रतिज्ञा–शल्योपदेश–वाक्ययुद्धम्
Karna’s Gift-Vows, Shalya’s Counsel, and the Battle of Words
पज्चभिर्नुपतिं चापि धर्मराजो<र्दयद् भृशम् । तदनन्तर पाँच बाणोंसे धर्मराजने राजा दुर्योधनको भी गहरी चोट पहुँचायी
pañcabhir nṛpatiṁ cāpi dharmarājo 'rdayad bhṛśam | tad-anantaraṁ pañca bāṇaiḥ dharmarājena rājā duryodhano 'pi gāḍhaṁ kṣataḥ ||
Wika ni Sañjaya: “Sa limang palaso, tinamaan din ni Dharmarāja (Yudhiṣṭhira) ang hari, at malubhang tinusok. Pagdaka’y sa isa pang limang palaso, sinugatan ni Dharmarāja nang malalim maging si Haring Duryodhana—isang gawang isinilang ng pangangailangan ng digmaan, ngunit naglalarawan ng madilim na tensiyon sa pagitan ng tungkuling maharlika at ng dahas na hinihingi ng labanan.”
संजय उवाच
Even the most dharma-oriented ruler must sometimes act with force when bound by kṣatriya-duty; the verse highlights the ethical strain of righteous persons participating in destructive warfare while remaining committed to their role and responsibility.
Sañjaya narrates that Yudhiṣṭhira (Dharmarāja) shoots and grievously wounds a king with five arrows, and then proceeds to wound Duryodhana as well with five more arrows, marking an intense exchange in the Kurukṣetra battle.