Shloka 33
Adhyāya 18 — Sequential Duels and Formation Pressure
Ulūka–Yuyutsu; Śakuni–Sutasoma; Kṛpa–Dhṛṣṭadyumna; Kṛtavarmā–Śikhaṇḍin
जातरूपमयीश्ष्टी: पट्टिशान् हेमभूषितान् । दण्डै: कनकचित्रैश्व विप्रविद्धान् परश्वधान्
jātarūpamayī r̥ṣṭiḥ paṭṭiśān hemabhūṣitān | daṇḍaiḥ kanakacitraiś ca vipraviddhān paraśvadhān ||
Wika ni Sañjaya: “Masdan—nakabunton ang mga sandatang itinapon: isang sibat na purong ginto, mga talim na paṭṭiśa na pinalamutian ng ginto, mga tungkod na may inukit na disenyong ginto, at mga palakol na inihagis. Nagkalat sa larangan ang mga sandatang marangya, patunay kung gaano kabangis ang sagupaan, at kung paanong ang yaman at pagmamataas ay nawawalan ng saysay sa gitna ng patayan.”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the futility of external grandeur in war: even gold-adorned weapons end up discarded on blood-soaked ground, hinting at the impermanence of wealth and the moral cost of violence.
Sañjaya is describing to Dhṛtarāṣṭra the battlefield scene—numerous ornate weapons (spears, paṭṭiśas, staffs, axes) have been hurled and now lie scattered, conveying the intensity and devastation of the fighting.