Shloka 32
Adhyāya 18 — Sequential Duels and Formation Pressure
Ulūka–Yuyutsu; Śakuni–Sutasoma; Kṛpa–Dhṛṣṭadyumna; Kṛtavarmā–Śikhaṇḍin
सुवर्णविकृतान् प्रासाञउशक्ती: कनकभूषिता: । जाम्बूनदमयै: पट्टैर्बद्धाश्न विपुला गदा:
suvarṇa-vikṛtān prāsān uśaktīḥ kanaka-bhūṣitāḥ | jāmbūnada-mayaiḥ paṭṭair baddhāś ca vipulā gadāḥ ||
Wika ni Sañjaya: “Masdan—naroon at nagkalat ang mga sibat na hinubog sa ginto, ang mga śakti na palaso-sibat na pinalamutian ng ginto, at ang malalaking pamalo (gada) na tinalian ng mga plakang ginto ng Jāmbūnada.” Sa tanawing ito ng larangan, itinatampok ng makata ang nakapanghihilakbot na kabalintunaan: ang yaman at husay ng paggawa ay nauuwi sa mga piraso ng basura sa gitna ng pagpatay na pinatatakbo ng adharma—ang mariringal na sandata’y nagiging bakas na lamang ng kapahamakan ng tao.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the futility of worldly splendor in war: even exquisitely crafted, gold-adorned weapons end up discarded on the ground. It implicitly critiques attachment to power and luxury when driven by adharma, showing how grandeur collapses into ruin amid violence.
Sanjaya, describing the Kurukṣetra battlefield to Dhṛtarāṣṭra, points out the scene of weapons lying scattered—spears, javelins, and heavy maces decorated with gold—emphasizing the scale of combat and the aftermath visible on the field.