Adhyāya 10: Śrutakarmā’s Engagements; Prativindhya–Citra Duel; Drauṇi Advances toward Bhīma
सुनीतैरिह सर्वार्थि्दैवमप्यनुलोम्यते । ते वयं प्रवरं नृणां सर्वैर्गुणगणैर्युतम्,“यदि सारे कार्य उत्तम नीतिके अनुसार किये जायाँ तो उनके द्वारा दैवको भी अनुकूल किया जा सकता है; अतः भारत! हमलोग सर्वगुणसम्पन्न नरश्रेष्ठ कर्णका ही सेनापतिके पदपर अभिषेक करेंगे और इन्हें सेनापति बनाकर हमलोग शत्रुओंकोी मथ डालेंगे
saṃjaya uvāca | sunītair iha sarvārthair daivam apy anulomyate | te vayaṃ pravaraṃ nṛṇāṃ sarvair guṇagaṇair yutam |
Sinabi ni Sañjaya: “Dito, kapag ang bawat gawain ay isinasagawa ayon sa mabuting patakaran at wastong asal, maging ang tadhana ay maaaring gawing pabor. Kaya itatalaga namin si Karṇa—pinakamataas sa mga lalaki at taglay ang lahat ng pangkat ng mga kagalingan—bilang kumandante ng hukbo; at sa kanya bilang aming heneral, dudurugin namin ang kaaway.”
संजय उवाच
The verse asserts the Mahābhārata’s recurring nīti-idea that disciplined, ethical, and well-planned action (sunīti) can shape outcomes so strongly that even ‘daiva’ (destiny) appears to turn favorable—emphasizing human agency guided by right policy.
Sañjaya reports a strategic resolve on the Kaurava side: they decide to consecrate Karṇa, praised as the foremost man endowed with many virtues, as the army’s commander, expecting that under his leadership they will defeat and crush the enemy.