नारायणास्त्र-शमनं द्रौणि-प्रहारश्च
Pacification of the Nārāyaṇāstra and Drauni’s Renewed Assault
बभूव तत्र सैन्यानां शब्द: सुविपुलो निशि । उस रात्रिके समय दौड़ते, भागते और पुनः लौटते हुए सैनिकोंका महान् कोलाहल सुनायी पड़ता था
babhūva tatra sainyānāṃ śabdaḥ suvipulo niśi |
Wika ni Sañjaya: Sa lugar na iyon, sa kalaliman ng gabi, sumiklab ang napakalawak na ingay sa mga hukbo—isang nakalulunod na dagundong ng mga kawal na tumatakbo, tumatakas, at saka muling bumabalik. Ipinahihiwatig ng tanawing ito ang pagkagulo ng asal na kaakibat ng digmaang panggabi: takot, kalituhan, at pagguho ng kaayusan sa gitna ng dahas.
संजय उवाच
The verse highlights how war—especially at night—breeds confusion and panic, eroding discipline and ethical clarity. It implicitly contrasts ordered, dharmic conduct with the disorder that violence unleashes in human minds and communities.
Sañjaya reports that in the night there was a tremendous clamor in the camp: soldiers were running, fleeing, and then returning, creating a loud, widespread uproar across the armies.