नारायणास्त्र-शमनं द्रौणि-प्रहारश्च
Pacification of the Nārāyaṇāstra and Drauni’s Renewed Assault
समासाद्य रणेडन्योन्यं संरब्धा नातिचक्रमु: । रणभूमिमें घुड़सवार घुड़सवारोंसे और पैदल पैदलोंसे भिड़कर परस्पर कुपित होते हुए भी एक-दूसरेको लाँधघकर आगे नहीं बढ़ पाते थे
samāsādya raṇe ’nyonyaṃ saṃrabdhā nāticakramuḥ |
Wika ni Sañjaya: Nang magsalubong sila sa siksik ng digmaan, ang mga mandirigma—bagaman nag-aalab sa galit—ay hindi makapanlupig o makalampas sa kalaban. Nagbanggaan ang mga kabalyero sa mga kabalyero, at ang mga kawal na lakad sa mga kawal na lakad; kapwa panig ay nanatiling nakatindig sa kanilang puwesto sa mabagsik at halos pantay na salpukan.
संजय उवाच
Even intense anger and effort do not guarantee victory; in war, outcomes depend on collective strength, positioning, and fate, and a righteous observer should recognize the limits of personal will amid larger forces.
Sañjaya describes a moment of deadlock: opposing troops meet head-on, with cavalry engaging cavalry and infantry engaging infantry, yet neither side can break through or advance past the other.