Droṇa-parva Adhyāya 107: Karṇa–Bhīma Saṃmarda
Arrow-storm Engagement
संवृते नरसिंहैस्तु कुरूणामृषभे<र्जुने । महानासीत् समुद्धूतस्तस्य सैन्यस्य नि:स्वन:,जब कुरुश्रेष्ठ अर्जुन उन पुरुषसिंहोंद्वारा घेर लिये गये, तब उस सेनामें महान् कोलाहल प्रकट हुआ
saṁvṛte narasiṁhaiḥ tu kurūṇām ṛṣabhe 'rjune | mahān āsīt samuddhūtas tasya sainyasya niḥsvanaḥ ||
Sinabi ni Sañjaya: Nang si Arjuna—ang pinakamatatag sa angkan ng Kuru—ay mapalibutan ng mga mandirigmang tila mga leon, sumiklab ang isang napakalakas na kaguluhan sa hukbo; umalunignig at sumabog ang ingay ng sandatahan, tanda ng tindi ng moral na bigat ng labanan, kung saan nagsasalpukan ang tapang at tungkulin sa harap ng nakalalamang na puwersa.
संजय उवाच
The verse highlights the ethical weight of kṣatriya conflict: when a foremost warrior is pressed by many heroes, the battlefield’s roar reflects not only physical danger but the testing of steadfastness, duty, and resolve amid collective aggression.
Arjuna is hemmed in by numerous ‘lion-like’ fighters; as they close around him, the entire host erupts in a loud tumult—an audible sign of the clash intensifying around a central hero.