Droṇa-parva Adhyāya 107: Karṇa–Bhīma Saṃmarda
Arrow-storm Engagement
केतु: काञ्चनचित्रा ड्रैर्मयूरिरुपशोभित: । स केतु: शो भयामास सैन्यं ते भरतर्षभ
sañjaya uvāca | ketuḥ kāñcanacitraḥ draiḥ mayūraiḥ upaśobhitaḥ | sa ketuḥ śobhayāmāsa sainyaṃ te bharatarṣabha mahārāja ||
Wika ni Sañjaya: O dakilang Hari, O toro sa mga Bharata—isang watawat na kumikislap sa ginto at pinalamutian ng mariringal na paboreal na sari-sari ang kulay ang lantad na namukod. Ang sagisag na iyon ay nagdagdag sa ganda at dangal-mandirigma ng iyong hukbo, bilang hayag na tanda ng kapangyarihang hari at ng maayos na lakas ng hukbong nakahanay sa larangan ng digmaan.
संजय उवाच
The verse highlights how outward symbols—like a royal standard—function as markers of authority, cohesion, and morale in war. Ethically, it reminds readers that power often presents itself through dazzling emblems, yet such splendor is ultimately subordinate to right conduct (dharma) that determines true honor.
Sañjaya is describing the battlefield scene to the king: a richly ornamented banner, golden and decorated with peacock motifs, is visible and adds to the impressive appearance of the king’s army.