Shloka 3
भीष्मपर्व — अध्याय ९६: सौभद्रस्य आक्रमणम्, अलम्बुसस्य प्रतिविधानम्
Abhimanyu’s assault; Alambusa’s counter-engagement
तालमात्राणि चापानि विकर्षन्तो महारथा: । तमेकमभ्यधावन्त नदन्तः सिंहसंघवत्,उन सभी महारथियोंने चार-चार हाथके धनुष खींचते और सिंहोंके समुदायकी भाँति गर्जना करते हुए उस एकमात्र योद्धा घटोत्कचपर धावा किया
tālamātrāṇi cāpāni vikarṣanto mahārathāḥ | tam ekam abhyadhāvanta nadantaḥ siṁhasaṅghavat ||
Wika ni Sañjaya: Hinila ng mga dakilang mandirigmang nakasakay sa karwahe ang kanilang mga pana hanggang sukdulan—kasukat ng punong tāla—at sabay-sabay na sumugod laban sa nag-iisang mandirigmang iyon, si Ghaṭotkaca, na umuungal na parang pangkat ng mga leon. Ipinakikita ng tagpong ito ang bangis ng digmaan at ang tensiyong moral ng marami laban sa isa, gayunman sinasalamin din nito ang walang-awat na lohika ng larangan: ang husay at antas ng banta ang nag-uudyok ng sama-samang tugon.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the intensity of dharma-yuddha’s outer form—valor, resolve, and coordinated action—while also raising an ethical tension: when many converge upon one formidable opponent, the battlefield prioritizes neutralizing danger over ideals of equal contest.
Sañjaya describes elite warriors drawing their great bows and charging together, roaring like lions, against a single target—identified in the provided context as Ghaṭotkaca—signaling a concentrated assault prompted by his perceived threat.