Shloka 51
अध्याय ८० — मध्यंदिन-रणवृत्तान्तः
Yudhiṣṭhira–Śrutāyu encounter; Cekitāna–Gautama clash; Abhimanyu pressure; Arjuna’s redeployment
ततो द्रोणो महाराज त्वरितो5भ्याययौ रणात् । तत्रापश्यन्महेष्वासो भारद्वाज: प्रतापवान्,महाराज! यह सुनते ही महाथनुर्थर प्रतापी भरद्वाजनन्दन द्रोणाचार्य तुरंत उस युद्धस्थलसे चलकर वहाँ आ पहुँचे। आकर उन महारथीने देखा कि धृष्टद्युम्म और भीमसेन उस महायुद्धमें विचर रहे हैं और आपके पुत्र मोहाविष्ट होकर पड़े हुए हैं
tato droṇo mahārāja tvarito 'bhyāyayau raṇāt | tatrāpaśyan maheṣvāso bhāradvājaḥ pratāpavān ||
Wika ni Sañjaya: Pagkatapos, O Hari, mabilis na sumulong si Droṇa mula sa larangan. Doon, ang makapangyarihang mamamana, ang matapang na anak ni Bhāradvāja, ay nasilayan ang tanawin—si Dṛṣṭadyumna at si Bhīmasena ay malayang gumagala sa gitna ng dakilang labanan, samantalang ang iyong mga anak ay nakahandusay, nilamon ng pagkalito.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical tension of warfare: commanders must act decisively, yet the battlefield reveals the human cost—confusion (moha), collapse, and suffering. It implicitly warns that loss of discernment in conflict leads to ruin, even for the powerful.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Droṇa quickly moves to a particular spot on the battlefield and sees Dṛṣṭadyumna and Bhīma actively ranging in combat, while Dhṛtarāṣṭra’s sons are lying overwhelmed and disoriented.