Shloka 4
Adhyāya 6: Pañca-mahābhūta–guṇa-nirdeśa and Sudarśana-dvīpa
Five Elements, Sensory Qualities, and a Cosmographic Island
हिमवान् हेमकूटश्व निषधश्च नगोत्तम: । नीलश्न वैदूर्यमय: श्वेतश्न शशिसंनिभ:
sañjaya uvāca |
himavān hemakūṭaś ca niṣadhaś ca nagottamaḥ |
nīlaś ca vaidūryamayaḥ śvetaś ca śaśisaṃnibhaḥ |
Wika ni Sañjaya: “Ang Himavān, Hemakūṭa, at Niṣadha—ang pinakadakila sa mga bundok—kasama ang Nīla na yari sa batong-hiyas na vaidūrya (tila batong asul), at ang Śveta na maningning na gaya ng buwan.” Sa paglalarawang ito, ang mga bundok ay itinataas bilang maringal at maliwanag na tahanan—nararapat sa mga ganap na nilalang—na nagpapahiwatig na ang daigdig ng digmaan ay nakapaloob sa malawak at sagradong heograpiyang tinitirhan ng mas matataas na uri ng buhay.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a sacred, ordered cosmos: even amid the war narrative, the Mahābhārata situates events within a vast moral and spiritual universe, where exalted places are associated with purity, radiance, and the presence of perfected beings.
Sañjaya is describing prominent mountains by name and distinctive qualities (golden-peaked, gem-like, moon-bright), as part of a broader geographical/cosmological enumeration that frames the epic’s setting.