Adhyāya 6: Pañca-mahābhūta–guṇa-nirdeśa and Sudarśana-dvīpa
Five Elements, Sensory Qualities, and a Cosmographic Island
तत्र हृष्टा नरा राजंस्तेजोयुक्ता महाबला: । स्त्रियश्लोत्पलवर्णा भा: सर्वा: सुप्रियदर्शना:
tatra hṛṣṭā narā rājan tejoyuktā mahābalāḥ | striyaś ca utpalavarṇābhāḥ sarvāḥ supriyadarśanāḥ ||
Wika ni Sañjaya: “O Hari, doon ang mga lalaki’y masaya at busog sa lakas, nagtataglay ng ningning at dakilang kapangyarihan; at ang lahat ng babae’y may kulay na gaya ng lotus, lubhang kaaya-ayang pagmasdan.” Ipinakikita ng paglalarawang ito ang isang lupain ng kasaganaan, sigla, at mapalad na kagandahan—mga palatandaang kaugnay ng matuwid na kaayusan at kaginhawahan.
संजय उवाच
The verse presents prosperity, strength, and beauty as outward signs of a well-ordered and auspicious society—qualities traditionally linked with righteous governance and collective well-being.
Sañjaya addresses the king and describes the people of a certain place: the men are vigorous and radiant, and the women are lotus-like in complexion and pleasing in appearance, emphasizing the region’s flourishing condition.