Kurukṣetra-sainyadarśana and Arjuna-viṣāda (धर्मक्षेत्रे समवेता युयुत्सवः — अर्जुनविषाद)
यत्र धर्मो द्युति: कान्तिर्यत्र ही: श्रीस्तथा मति: । यतो धर्मस्तत: कृष्णो यत: कृष्णस्ततो जय:
sañjaya uvāca | yatra dharmo dyutiḥ kāntir yatra hrīḥ śrīs tathā matiḥ | yato dharmas tataḥ kṛṣṇo yataḥ kṛṣṇas tato jayaḥ ||
Wika ni Sañjaya: Kung saan nananaig ang dharma—kung saan may liwanag at tunay na karangalan, kung saan nananahan ang hiya, kasaganaan, at matuwid na paghatol—naroon si Kṛṣṇa. At kung saan naroon si Kṛṣṇa, naroon ang tiyak na tagumpay.
संजय उवाच
Victory is inseparable from dharma: when conduct is righteous and supported by modesty, prosperity, and clear judgment, Kṛṣṇa—symbolizing divine alignment and right guidance—is present, and success follows as a consequence.
Sañjaya, reporting the battlefield situation to Dhṛtarāṣṭra, offers a moral assessment: the side grounded in dharma and guided by Kṛṣṇa is destined to prevail, implying that the war’s outcome hinges on ethical legitimacy and wise leadership.