Shloka 11
Dvīpa–Sāgara–Parvata Varṇana and Svarbhānu
Rāhu) Graha-pramāṇa (Dvīpas, Oceans, Mountains, and Astral Measures
परिरक्ष्य स सेनां ते दशरात्रमनीकहा । जगामास्तमिवादित्य: कृत्वा कर्म सुदुष्करम्
parirakṣya sa senāṁ te daśarātram anīkahā | jagāmāstam ivādityaḥ kṛtvā karma suduṣkaram ||
Wika ni Sañjaya: Matapos niyang ipagtanggol ang iyong hukbo sa loob ng sampung gabi, si Bhīṣma—tagapaglipol ng mga hukbong kaaway—pagkaraang maganap ang isang gawaing pandigmang sukdulang hirap, ay lumubog na parang araw sa paglubog. Ipinapakita ng taludtod na ito ang kanyang pagbagsak hindi bilang karaniwang pagkatalo, kundi bilang pagtatapos ng isang mabigat na tungkulin sa digmaan—ang wakas ng kanyang sampung araw na pag-iingat sa mga puwersa ng Kaurava.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-duty and the transience of worldly power: even the mightiest warrior, after fulfilling a hard obligation, must 'set' like the sun—suggesting that prowess is bounded by time, destiny, and dharma.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Bhīṣma guarded the Kaurava forces for ten days of battle and then fell/withdrew from the fight, compared to the sun going to its setting after completing its course.