रथादनवरूढस्य तदद्भुतमिवाभवत् । परंतु वे अभी अपने रथसे उतर भी नहीं पाये थे कि अर्जुनने अपने बाणोंद्वारा उनकी ढालके सौ टुकड़े कर दिये, वह एक अद्भुत-सी बात हुई
rathādanavarūḍhasya tadadbhutam ivābhavat |
Wika ni Sañjaya: Hindi pa man siya nakasasakay sa kanyang karwahe, may naganap nang kagila-gilalas—si Arjuna, sa pamamagitan ng kanyang mga palaso, ay dinurog ang kanyang kalasag sa sandaang piraso. Ipinakikita ng tagpong ito ang malupit na bilis at tumpak na hagupit ng digmaan, kung saan ang pag-aatubili o pagkaantala ay nagiging kahinaan sa dangal at sa taktika sa ilalim ng tungkulin ng isang kṣatriya.
संजय उवाच
The verse highlights how, in the dharma of warfare, readiness and discipline are decisive: even a brief lapse can lead to immediate defeat. It also points to Arjuna’s extraordinary mastery, suggesting that prowess and resolve can overwhelm an opponent before he is fully prepared.
Sañjaya reports a startling moment on the battlefield: before the opponent could even mount his chariot, Arjuna’s arrows struck so swiftly that the shield was shattered into a hundred fragments.