तदप्यस्य शितैर्भल्लैस्त्रिधा त्रिभिरघातयत् | तब गंगानन्दन भीष्मने दूसरा अत्यन्त प्रबल धनुष हाथमें लिया; परंतु अर्जुनने तीन तीखे भल््लोंद्वारा मारकर उसे भी तीन जगहसे खण्डित कर दिया
tad apy asya śitair bhallais tridhā tribhir aghātayat |
Wika ni Sañjaya: Maging ang busog na iyon niya, tinamaan ni Arjuna ng tatlong bhalla na palasong kasingtalim ng labaha, at nabasag ito sa tatlong piraso. Ipinakikita ng tagpong ito ang disiplinadong kahusayan ni Arjuna sa labanan at ang walang tigil na agos ng digmaan, kung saan maging ang pinakamakapangyarihang sandata ay nawawalan ng saysay kapag ang galing at paninindigan ay hindi natitinag.
संजय उवाच
The verse highlights the primacy of disciplined skill and unwavering resolve in the performance of kṣatriya-duty: in war, power alone is insufficient—precision and steadiness can neutralize even formidable weapons, reflecting the harsh moral gravity of righteous combat.
During the Kurukṣetra battle, Bhīṣma takes up another powerful bow, but Arjuna counters immediately, striking it with three sharp bhalla arrows and breaking it into three pieces.