तानप्याशु शरैर्भीष्म: प्रविव्याध महारथ: । इसी प्रकार दूसरे लोगोंने भी सहस्रों बाणोंद्वारा भीष्मजीको घायल किया। तब महारथी भीष्मने भी तुरंत ही अपने बाणोंद्वारा उन सबको बींध डाला
tān apy āśu śarair bhīṣmaḥ pravivyādha mahārathaḥ |
Wika ni Sañjaya: Si Bhīṣma, ang dakilang mandirigmang nakasakay sa karwaheng pandigma, ay mabilis ding tumusok sa kanila sa pamamagitan ng kanyang mga palaso. Bagama’t tinamaan din si Bhīṣma ng libu-libong palaso ng iba, agad siyang gumanti at pinasok ng palaso ang lahat ng iyon—larawan ng walang humpay na tungkuling pandigma, kung saan ang husay at tibay, hindi pansariling poot, ang nagtutulak sa sagupaan sa larangan.
संजय उवाच
The verse underscores kṣatriya-duty in war: steadfastness and immediate response under attack. Bhīṣma’s action is portrayed as disciplined martial conduct—enduring injury and fulfilling his role without hesitation.
In the thick of the Kurukṣetra battle, opponents strike Bhīṣma with many arrows; Bhīṣma, the foremost chariot-warrior, promptly counters by piercing them with his own arrows.