Shloka 466
सर्वगात्रेषु संक्रुद्ध: सर्वमर्मस्वताडयत् । तत्पश्चात् पुनः उन्होंने अत्यन्त कुपित हो शीघ्रतापूर्वक सौ बाणोंद्वारा भीष्मके सम्पूर्ण अंगों और सभी मर्मस्थानोंमें आघात किया
sarvagātreṣu saṁkruddhaḥ sarvamarmasvatāḍayat | tatpaścāt punaḥ
Wika ni Sañjaya: Sa galit na sumiklab sa bawat bahagi ng kanyang katawan, tinamaan niya ang lahat ng mahahalagang punto. Pagkaraan, muli niyang inulit ang paglusob—uudyok ng poot—at mabilis na nagpaulan ng sandaang palaso, tumatama sa buong katawan at sa lahat ng marma, ang mga puntong-buhay ni Bhīṣma; isang madilim na paalala na sa digmaan, ang galit ay hindi lamang naghahangad ng tagumpay kundi ng pagbasag sa mismong sandigan ng buhay ng kalaban.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how krodha (anger) intensifies harm: in battle, wrath drives one to target marmas—life-supporting vulnerable points—showing the ethical danger of letting rage govern action, even within a warrior context.
Sañjaya narrates a combat moment where a fighter, overcome with anger, strikes the opponent across the whole body and specifically at vital points, then resumes the attack again—depicting escalating ferocity on the battlefield.