आजपघान शरैश्वापि त्रिंशता कड़्कपत्रिभि: | तदनन्तर अर्जुनकुमारने कोसलनरेशका धनुष भी काट दिया और कंकपत्रयुक्त तीस सायकोंद्वारा उनपर गहरा प्रहार किया
sañjaya uvāca | ājapaghānaśaraiś cāpi triṃśatā kaṅkapatribhiḥ | tad-anantaram arjunakumāreṇa kosalanareśasya dhanuṣ chinnaṃ kaṅkapatrayuktaiś ca triṃśadbhiḥ sāyakair upari gāḍhaḥ prahāraḥ kṛtaḥ |
Wika ni Sanjaya: Pagkaraan, tinamaan ng anak ni Arjuna ang hari ng Kosala ng tatlumpung palasong may balahibo ng tagak—una niyang pinutol ang busog nito, at agad na sinundan ng siksik na ulang-palaso na dumagan sa kanya. Ipinakikita ng tagpong ito ang asal sa digmaan: alisin ang sandata ng kalaban at igiit ang pangingibabaw sa pamamagitan ng higit na husay, kahit sa walang humpay na karahasan ng labanan.
संजय उवाच
Even in war, action is framed by kṣatriya-dharma: victory is pursued through disciplined skill and tactical restraint—disabling an enemy’s weapon and then overpowering him—rather than through uncontrolled cruelty.
Sanjaya reports that Arjuna’s son severs the Kosala king’s bow and immediately strikes him with thirty heron-feathered arrows, delivering a concentrated and forceful attack.