नाकम्पयत संग्रामे विव्याध च पुनः शरै: । तब सुभद्राकुमारने कोसलनरेशको लोहेके आठ बाणोंसे बींध डाला तो भी संग्राममें उसे विचलित न कर सका। इसके बाद उसने फिर अनेक बाणोंद्वारा बृहद्वालको घायल कर दिया
na akampayat saṅgrāme vivyādha ca punaḥ śaraiḥ |
Wika ni Sanjaya: Sa gitna ng labanan, hindi siya matinag; muli niyang tinuhog ang kaaway sa pamamagitan ng mga palaso. Bagaman tinamaan ng hari ng Kosala ang anak ni Subhadrā ng walong palasong bakal, hindi niya ito napaurong; at pagkaraan, muli niyang sinugatan si Bṛhadbala sa pamamagitan ng maraming palaso—patunay ng katatagang inaasahan sa isang kṣatriya sa ilalim ng malupit na hinihingi ng digmaan.
संजय उवाच
The verse highlights kṣatriya steadfastness: even when struck by multiple weapons, a warrior is expected to remain unshaken and continue fighting with resolve, reflecting duty-bound courage amid the moral gravity of war.
In the battle, the king of Kosala, Bṛhadbala, hits Abhimanyu (Subhadrā’s son) with eight iron arrows but cannot make him falter; Abhimanyu then retaliates and wounds Bṛhadbala again with many arrows.