कर्णिकारध्वजं चैव सिंहकेतुररिंदम: । प्रत्युज्जगाम सौभद्रं राजपुत्रो बृहद्धलः,कर्णिकारके चिह्नसे युक्त ध्वजवाले सुभद्राकुमार अभिमन्युपर सिंहचिह्वलित ध्वजावाले शत्रुदमन राजकुमार बृहद्वलने आक्रमण किया
karṇikāradhvajaṃ caiva siṃhaketurarindamaḥ | pratyujjagāma saubhadraṃ rājaputro bṛhaddhalaḥ ||
Sinabi ni Sañjaya: Ang prinsipe na si Bṛhaddhala, tagapagpabagsak ng mga kaaway, na may bandilang may tanda ng mga bulaklak na karṇikāra at sagisag na leon, ay sumulong upang harapin si Saubhadra (Abhimanyu). Sa moral na himig ng digmaan, inilalarawan nito ang di-maiiwasang sagupaan ng mga bantog na mandirigma, kung saan sinusubok ang pansariling tapang at katapatan sa sariling panig sa harap ng mas malawak na hinihingi ng kṣatriya-dharma.
संजय उवाच
The verse highlights kṣatriya-dharma in practice: warriors, bound by allegiance and duty, meet in direct combat. It underscores how personal courage and reputation operate within the larger ethical burden of war, where each side pursues its perceived obligation despite tragic consequences.
Sañjaya reports that the Kaurava prince Bṛhaddhala, identifiable by his karṇikāra-marked banner and lion emblem, advances to engage Saubhadra—Abhimanyu—signaling a direct confrontation between notable fighters on the battlefield.