अप्रधृष्यमनावार्य सर्वशस्त्रभूृतां वरम् द्रौणिं प्रति ययौ यत्त: पाउचाल्य: सह सोदरै:
sañjaya uvāca |
apradhṛṣyam anāvāryaṁ sarvaśastrabhṛtāṁ varam |
drauṇiṁ prati yayau yatnaḥ pāñcālyaḥ saha sodaraiḥ ||
Sinabi ni Sañjaya: Si Dṛṣṭadyumna ng Pāñcāla, kasama ang kaniyang mga kapatid, ay sumulong nang buong pagsisikap laban kay Aśvatthāmā, anak ni Droṇa—isang mandirigmang di-madadaig, di-mapipigil, at pinakadakila sa lahat ng may tangan ng sandata. Ipinakikita ng sandaling ito kung paanong sa siksikang digmaan, ang paninindigan at paglusob na inuudyok ng tungkulin ay bumabangga sa katotohanan ng nakapanghihilakbot na lakas ng kalaban.
संजय उवाच
The verse highlights the tension between human effort (yatna) and the daunting reality of an opponent’s strength. In dharma-centered warfare, courage and resolve are required, yet ethical discernment must recognize the gravity of escalating violence against a near-unassailable foe.
Sañjaya reports that Dṛṣṭadyumna, along with his brothers, advances to attack Aśvatthāmā (Droṇa’s son), who is described as the foremost among armed warriors and extremely difficult to resist or defeat.