अर्जुनदुःखहेतुप्रश्नः — Inquiry into the cause of Arjuna’s recurring hardship
Book 14, Chapter 89
तोरणानि च यूपांश्व घटान् पात्रीस्तथेष्टका: । युधिष्टिरा भ्यनुज्ञाता: सर्व तद् व्यभजन् द्विजा:
toraṇāni ca yūpāṃś ca ghaṭān pātrīs tathā iṣṭakāḥ | yudhiṣṭhirābhyanujñātāḥ sarva tad vyabhajan dvijāḥ ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Sa pahintulot ni Yudhiṣṭhira, pinaghatian ng mga Brāhmaṇa ang lahat ng naroon—mga arko ng pagdiriwang (toṛaṇa), mga haliging panghandog (yūpa), mga banga (ghaṭa), mga sisidlan (pātra), at maging mga ladrilyo (iṣṭakā)—anumang naiwan sa bulwagan ng ritwal. Ipinakikita ng tagpong ito ang nararapat na pagsang-ayon ng hari sa mga kaloob at ang maayos na pamamahagi ng yamang pang-ritwal matapos ang seremonya, tanda ng pagkakawanggawa na ginagabayan ng wastong asal, hindi ng pag-iimpok para sa sarili.
वैशम्पायन उवाच
Ritual wealth and materials are to be handled through dharma: the king authorizes giving, and the officiants/recipients distribute what is due in an orderly way. The emphasis is on sanctioned generosity and proper completion of the sacrifice, not on retaining sacred resources for personal gain.
After the Aśvamedha rite, the remaining valuable and ritual items in the sacrificial hall—decorations, posts, containers, and bricks—are divided among the Brahmins, but only after Yudhiṣṭhira grants permission.