अर्जुनदुःखहेतुप्रश्नः — Inquiry into the cause of Arjuna’s recurring hardship
Book 14, Chapter 89
यज्ञवाटे च यत् किंचिद् हिरण्यं सविभूषणम्,यज्ञशालामें भी जो कुछ सुवर्ण या सोनेके आभूषण, तोरण, यूप, घड़े, बर्तन और इंटें थीं, उन सबको भी युधिष्ठिरकी आज्ञा लेकर ब्राह्मणोंने आपसमें बाँट लिया
yajñavāṭe ca yat kiñcid hiraṇyaṃ savibhūṣaṇam |
Sinabi ni Vaiśampāyana: Anumang ginto at mga palamuting ginto na nasa loob ng pook ng paghahandog ay, sa pahintulot ni Haring Yudhiṣṭhira, hinati-hati at ipinamahagi sa mga Brāhmaṇa. Ipinakikita ng tagpong ito ang diwa ng yajña bilang pampublikong gawa ng dharma: ang yamang tinipon para sa ritwal ay hindi iniipon, kundi muling ipinapamahagi bilang dakṣiṇā sa maayos at pinahihintulutang paraan.
वैशम्पायन उवाच
Wealth associated with sacred rites should be redistributed as rightful gifts (dakṣiṇā) under proper authority, reflecting dharma through generosity, transparency, and social responsibility.
During Yudhiṣṭhira’s sacrificial proceedings, the gold and ornaments present in the sacrificial area are, with his permission, apportioned among the Brāhmaṇas as part of the ritual gifting.