Parīkṣit-janma-saṃkaṭa and Kuntī’s petition to Vāsudeva (परिक्षिज्जन्मसंकटं कुन्त्याः प्रार्थना च)
सुमनोभिश्न चित्राभिलजिरुच्चावचैरपि | जनेश्वर! उन्होंने मन्त्रपूत पुष्प लेकर मिठाई, खीर, फलके गूदे, विचित्र पुष्प, लावा (खील) तथा अन्य नाना प्रकारकी वस्तुओंद्वारा उपहार समर्पित किया
Vaiśampāyana uvāca: sumanobhiś ca citrābhir lajair uccāvacair api | janeśvara, te mantra-pūtaiḥ puṣpair modakaiḥ pāyasena phala-gūḍaiḥ citra-puṣpaiḥ lāvābhiś ca tathānyair nānā-vidhair dravyair upahāram upājahruḥ ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: “O panginoon ng mga tao, naghandog sila ng mga alay—mga bulaklak na pinabanal sa pamamagitan ng mantra, mga matatamis at lugaw na gatas (kṣīra), laman ng prutas, mga bulaklak na sari-sari ang kulay, mga butil na inihaw, at iba’t iba pang bagay.” Ipinakikita nito ang paraang dharmiko ng paggalang: nililinis ang handog, iniaalay nang may pagpipitagan, at para sa kaayusang mapalad ng ritwal, hindi para sa pagpapakitang-tao.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights dharmic offering: gifts are made with purity (mantra-sanctified), variety, and reverence, supporting sacred order and respectful relations between subjects and ruler/ritual authority.
People bring and present a range of auspicious items—sanctified flowers, sweets, rice-pudding, fruit preparations, parched grains, and other goods—as formal offerings to the addressed king, within a ritual-ceremonial setting.