Shloka 14
Parīkṣit-janma-saṃkaṭa and Kuntī’s petition to Vāsudeva (परिक्षिज्जन्मसंकटं कुन्त्याः प्रार्थना च)
ततः पात्री: सकरका बहुरूपा मनोरमा:,कुछ ही देरमें अनेक प्रकारके विचित्र, मनोरम एवं बहुसंख्यक सहस्रों सुवर्णमय पात्र निकल आये। कठौते, सुराही, गडुआ, कड़ाह, कलश तथा कटोरे--सभी तरहके बर्तन उपलब्ध हुए
tataḥ pātrīḥ sakarakā bahurūpā manoramāḥ
Pagkaraan, lumitaw sa napakaraming bilang ang mga sisidlang kaaya-aya, sari-saring hugis—ang ilan ay may maliliit na palamuti. Sa pag-usad ng mga ritwal ng Aśvamedha, ang biglang kasaganaan ng mga kagamitang ginto ay tanda ng kahandaan ng hari na magbigay nang walang pag-iimbot, upang tustusan ang pag-aasikaso sa handog at ang tungkuling magbahagi nang bukas-palad sa mga pari at mga panauhin.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores dāna and ritual responsibility: abundance is meaningful when directed toward dharmic purposes—supporting sacrifice, hospitality, and rightful gifting—rather than mere display.
Vaiśampāyana describes the sudden appearance/availability of numerous beautiful, multiform vessels (understood as golden sacrificial utensils), indicating preparations for the Aśvamedha rites and the forthcoming distribution of ritual resources and gifts.