Abhimanyunidhana-prakāśaḥ — Vasudeva–Kṛṣṇa–Subhadrā–Kuntī śoka-saṃvāda
Disclosure and Consolation
ततः शिखण्डी गाड़ेयं युध्यमानं महाहवे । जघान बहुभिर्बाणै: सह गाण्डीवधन्चना
tataḥ śikhaṇḍī gāṅgeyaṁ yudhyamānaṁ mahāhave | jaghāna bahubhir bāṇaiḥ saha gāṇḍīvadhanvanā ||
Pagkaraan, si Śikhaṇḍī, sa gitna ng dakilang labanan, ay tumama kay Gāṅgeya (Bhīṣma) habang siya’y nakikipaglaban pa, tinuhog siya ng maraming palaso—kasama si Arjuna, ang may hawak ng Gāṇḍīva. Ipinakikita ng tagpong ito na sa digmaan, ang estratehiya at pagkakataon ay maaaring manaig sa pansariling tapang: ang nakapanghihilakbot na lakas ni Bhīṣma ay napigil sa pamamagitan ng pagkakampi, taktikal na pagpoposisyon, at ng mga hanggahang idinulot ng sarili niyang mga panata at pasya.
वासुदेव उवाच
Even in a dharmic war, outcomes often hinge on alliances, strategy, and the moral-psychological constraints created by one’s vows and past choices; sheer strength alone does not determine victory.
Śikhaṇḍī, alongside Arjuna wielding the Gāṇḍīva, showers Bhīṣma (the son of Gaṅgā) with many arrows during the great battle, severely wounding him.