Kṛṣṇasya Dvārakā-praveśaḥ — Krishna’s Return to Dvārakā and the Raivataka Festival
रथेन हरियुक्तेन तं देशमुपजग्मिवान् । वज्रपाणिर्महातेजास्तं ददर्श द्विजोत्तमम्
rathena hariyuktena taṃ deśam upajagmivān | vajrapāṇir mahātejās taṃ dadarśa dvijottamam ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Si Indra, makapangyarihan at maningning, ang may hawak ng vajra, ay dumating sa pook na iyon sakay ng karwaheng hinihila ng mga kabayong kulay dilaw-kayumanggi, at nakita niya si Uttanka, ang pinakadakila sa mga brāhmaṇa. Sa sandaling ang mapagpasyang asceta ay patuloy na naghuhukay ng lupa upang magbukas ng daan patungo sa Nāga-loka, dumating ang kapangyarihang makalangit—hudyat ng pagliko ng pangyayari tungo sa payo tungkol sa dharma at sa hangganan ng pansariling paghihiganti.
वैशम्पायन उवाच
When intense personal resolve is in motion, higher discernment may arrive through legitimate authority (here, Indra). The episode suggests that zeal—especially when tied to anger or vengeance—should be tempered by guidance aligned with dharma.
Indra, radiant and bearing the thunderbolt, arrives in a chariot drawn by tawny horses and sees Uttanka at that location. This encounter signals an impending exchange in which Uttanka’s determined course will be addressed by a divine interlocutor.