Shloka 9
Sāttvika-vṛtta-kathana (Brahmā on the Conduct of Sattva) — Chapter 38
मुधा दानं मुधा यज्ञो मुधा5धीतं मुधा व्रतम् । मुधा प्रतिग्रहश्वैव मुधा धर्मो मुधा तप:
vāyudeva uvāca | mudhā dānaṁ mudhā yajño mudhādhītaṁ mudhā vratam | mudhā pratigrahaś caiva mudhā dharmo mudhā tapaḥ ||
Wika ni Vāyudeva: “Walang saysay ang kawanggawa, walang saysay ang paghahandog, walang saysay ang pag-aaral, at walang saysay ang mga panata; maging ang pagtanggap ng mga kaloob ay walang saysay; pati ang ‘dharma’ at ang pag-aayuno at pagpapakasakit ay walang saysay—kapag isinasagawa dahil sa makasariling pagnanasa. Sa pagkaunawang ito, yaong mga, habang pinangangalagaan ang wastong asal na inilarawan sa itaas, ay kumakapit sa katotohanan sa mundong ito at nananatiling matatag sa Kataas-taasang Brahman—ang pinagmulan ng pag-usbong ng Veda—sila ang tunay na kinikilalang matatapang at malinaw ang paningin na mga brāhmaṇa.”
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
External religious acts—charity, sacrifice, study, vows, even austerity and ‘dharma’—become fruitless when motivated by selfish desire. True worth lies in truthful living and steadfast orientation to the Supreme Brahman, the ultimate ground of the Veda.
Vāyudeva is instructing the listener by re-evaluating common religious practices. He emphasizes inner intention and metaphysical commitment over mere performance, defining the truly wise brāhmaṇa as one grounded in truth and the Supreme.